Beadie i Tatum

Największy postęp w ustaleniu związku między genami a białkami nastąpił na początku lat czterdziestych, kiedy amerykańscy genetycy George Beadle i Edward Tatum przedstawili zupełnie nowe podejście do tego problemu. Do tego czasu w badaniach skupiano się głównie na znanych loci i próbach określenia reakcji biochemicznych, które one regulują. Naukowcy badali wcześniej zidentyfikowane loci, takie jak determinujące barwę oczu u Drosophila lub pigmentację roślin. Odkryto, że wiele reakcji biosyntezy składa się na określony fenotyp, lecz nie było jasne, czy same geny działały jak enzymy, czy też determinowały działanie enzymów w bardziej skomplikowany sposób. Beadle i Tatum zdecydowali się zupełnie inaczej podejść do problemu. Zamiast poszukiwać enzymów determinowanych przez pojedyncze geny, postanowili poszukiwać mutacji prowadzących do zaburzeń reakcji metabolicznych wytwarzających określone cząsteczki, takie jak aminokwasy czy witaminy. Jako organizm doświadczalny wybrali grzyby z rodzaju Neurospora ze względu na kilka ważnych cech. Po pierwsze, Neurospora typu dzikiego można łatwo hodować. Określenie typ dziki odnosi się do osobnika o normalnym fenotypie. Neurospora hodowana na prostej pożywce, zawierającej jedynie cukier, sól i witaminę biotynę, jest w stanie wytworzyć wszystkie potrzebne jej do wzrostu cząsteczki biologiczne. Ponadto zmutowany szczep Neurospora, który nie potrafi wytworzyć jakiejś substancji, np. aminokwasu, może normalnie się rozwijać, jeżeli substancji tej doda się po prostu do pożywki hodowlanej.
Nasiona marihuany dla początkujących