Efekt zalozyciela

Kiedy jeden lub kilka osobników z dużej populacji zakłada kolonię, niosą one ze sobą tylko mały ułamek zmienności genetycznej istniejącej w populacji wyjściowej. Skutkiem tego jedynymi allelami u ich potomków będą allele kolonizatorów. Zazwyczaj frekwencje alleli w nowo założonej populacji są odmienne od występujących w populacji macierzystej. Dryf genetyczny zachodzący wtedy, gdy niewielka liczba osobników pochodzących z dużej populacji zakłada nową populacje, nazywa się efektem założyciela. Przykład Finów dobrze obrazuje to zjawisko. Genetycy, którzy zbadali DNA pobrany od Finów i osób z innych populacji europejskich, odkryli, że zmienność genetyczna wśród Finów jest znacznie mniejsza niż wśród innych Europejczyków. Wynik ten potwierdza hipotezę, że Finowie pochodzą od niewielkiej grupy ludzi, która osiedliła się na terenie dzisiejszej Finlandii około 4000 lat temu i która z powodów geograficznych przez setki lat była odizolowana od reszty populacji europejskiej. Efekt założyciela może mieć niekiedy duże znaczenie medyczne. Na przykład w wyniku przypadku jedna na około 200 osób populacji amiszów w Pensylwanii była nosicielem recesywne-go allelu, który w stanie homozygotycznym jest odpowiedzialny za pewien rodzaj karłowatości, zwany zespołem Ellis van Creveld. Mimo że allel ten w całej populacji jest rzadki, dziś jest stosunkowo częsty wśród amiszów.
chicago limo