Wiazka laserowa

Dzięki użyciu wiązki laserowej dostatecznie małej, by niszczyła pojedyncze komórki, można ustalić wpływ, jaki wywierają one na rozwój komórek sąsiednich. Zgodnie ze stałym wzorem różnicowania się komórek C. elegans, zniszczenie pojedynczej komórki powoduje najczęściej brak wszystkich struktur z niej powstających, przy czym wszystkie pozostałe komórki somatyczne normalnie się różnicują. Wskazuje to, że rozwój każdej komórki reguluje jej własny wewnętrzny program. Plan rozwoju C. elegans nie jest jednak całkowicie niezmienny. Niekiedy na różnicowanie się komórek wpływa ich interakcja z określonymi sąsiednimi komórkami. Zjawisko to jest określane jako indukcja, a jego przykładem jest rozwój pochwy, struktury rozrodczej, która u nicieni służy m.in. do składania jaj. Jedna, nie dzieląca się komórka, zwana komórką zakotwiczającą, jest częścią jajnika, w którym komórki linii płciowej przechodzą mejozę : przekształcają się w jaja. Komórka zakotwiczająca przylega do jajnika i ściany ciała zwierzęcia, tworząc kanał (pochwę), przez który jaja wydostają się na zewnątrz. Obecność komórki zakotwiczającej pobudza komórki ściany ciała do utworzenia pochwy wraz z otworem zewnętrznym. Jeśli komórkę tę zniszczy wiązka laserowa, pochwa nie powstanie, a komórki, które by ją utworzyły, pozostają niezmienione jako komórki ściany ciała. Oddziaływania indukcyjne pozwoliła lepiej poznać analiza mutacji, np. tych, które u C. elegans powodują powstanie więcej niż ednej pochwy. U tych mutantów wielokrotne pochwy powstają nawet wtedy, gdy komórka zakotwiczająca zostanie zniszczona. Oznacza to, że zmutowane komórki nie potrzebują sygnału ze strony komórki zakotwiczającej. Najwidoczniej ich gen lub geny odpowiedzialne za powstawanie pochwy są konstytutywne. Znane są także zmutowane osobniki pozbawione pochwy.
klimatyzacja kraków