Synteza wspolczesna

Obecnie synteza współczesna spaja rozwijające się dziedziny wiedzy: genetykę, systematykę, paleontologię, biologię rozwoju, etologię i ekologię. Wyjaśnia zaobserwowaną już przez Darwina zmienność wśród potomstwa w kategoriach mutacji, czyli zmian DNA, np. zamiany nukleotydów. Tworzą one zmienność genetyczną, pole działania naturalnej selekcji podczas ewolucji. Synteza współczesna, skupiająca się na genetyce populacji jako centralnym obszarze ewolucji, dobrze wytrzymuje próbę czasu. Od początku dominuje w rozważaniach i badaniach biologów wielu dziedzin, owocując mnóstwem odkryć potwierdzających ewolucję drogą doboru naturalnego. Większość biologów nie tylko akceptuje podstawowe założenia syntezy współczesnej, ale także próbuje lepiej pojąć same przyczyny procesu ewolucji. Na przykład, jaką rolę w ewolucji gra przypadek? Jak szybko powstają nowe gatunki? Te i inne pytania pojawiły się po części w wyniku powtórnych ocen materiału kopalnego, a częściowo wskutek nowych odkryć z zakresu molekularnych aspektów dziedziczności. Podobne analizy krytyczne są integralną częścią procesu naukowego, ponieważ stymulują dalsze obserwacje, doświadczenia i powtórne oceny wcześniejszych dowodów. Niewykluczone zatem, że w przyszłości nowa wiedza zmodyfikuje niektóre części syntezy współczesnej. Rozważymy teraz jedno z wielu pytań zajmujących biologów: jaki jest względny wpływ zjawisk losowych i doboru naturalnego na ewolucję.