Hemoplazja

Podobnie jak homologie, homoplazje dostarczają kluczowych świadectw ewolucji. Cechy homoplastyczne są interesujące z ewolucyjnego punktu widzenia, ponieważ wskazują, że organizmy o różnym pochodzeniu mogą w podobny sposób przystosowywać się do zbliżonych warunków środowiskowych. Takie niezależne wykształcenie zbliżonych struktur u słabo spokrewnionych organizmów nazywa się ewolucją zbieżną (konwergencją). Mrówniki, mrówko-jady i łuskowce są znakomitym przykładem ewolucji zbieżnej. Wszystkie mają silne, ostre pazury służące do rozkopywania gniazd mrówek i termitier oraz wydłużony pysk z długim, lepkim językiem do łapania tych owadów. Mrówniki, mrówkojady i łuskowce należą jednak do trzech odległych rzędów ssaków. Anatomia porównawcza zwraca też uwagę na narządy szczątkowe. Wiele organizmów ma narządy lub ich części o zmniejszonych rozmiarach lub bez niektórych istotnych elementów. Są to pozostałości lepiej wykształconych narządów, które występowały i funkcjonowały u przodków. W ludzkim ciele jest ponad 100 struktur uważanych za szczątkowe. Zalicza się do nich m.in. kość ogonową, trzecią parę zębów trzonowych, mięśnie poruszające małżowinami usznymi. Walenie i pytony mają szczątkowe kości kończyn tylnych; u świń występują szczątkowe palce, które nie dotykają podłoża; bezskrzydłe ptaki, np. kiwi, mają szczątkowe kości skrzydeł, a wiele ślepych, ryjących korytarze czy zamieszkujących jaskinie zwierząt ma niefunkcjonalne, uwstecznione oczy.
odżywka do paznokci micro cell 2000