Darwin i ewolucja

Darwin, syn wybitnego lekarza, został wysłany w wieku 15 lat na studia medyczne na Uniwersytet w Edynburgu. Uznał, że nie nadaje się na lekarza i przeniósł się na Uniwersytet w Cambridge, by tam studiować teologię. Został wówczas protegowanym duchownego anglikańskiego Johna Henslowa, który był profesorem botaniki. Henslow rozwijał zainteresowania przyrodnicze Darwina. Wkrótce po uzyskaniu dyplomu Darwin zaokrętował się na H. M. S. Beagle, który odbył pięcioletni rejs badawczy naokoło świata, aby sporządzić mapy nawigacyjne dla marynarki brytyjskiej. Beagle wypłynął z portu Plymouth w Anglii w 1831 r. i żeglował wzdłuż wschodniego, a potem zachodniego wybrzeża Ameryki Południowej. Kiedy inni członkowie załogi sporządzali mapy wybrzeży i portów, Darwin spędzał wiele tygodni na lądzie, badając zwierzęta, rośliny, szczątki kopalne i utwory geologiczne, tak u wybrzeża, jak i w głębi lądu, na terenach słabo wówczas eksplorowanych. Zebrał i skatalogował tysiące okazów roślin i zwierząt. Prowadził notatki, które okazały się później niezwykle istotne dla zbudowania jego teorii. Żaglowiec Beagle przebywał prawie dwa miesiące u wybrzeży wysp Galapagos, 965 km na zachód od Ekwadoru. Darwin kontynuował tam obserwacje i gromadzenie zbiorów. Porównywał zwierzęta i rośliny z Galapagos i z kontynentu Ameryki Południowej. Uderzyły go szczególne podobieństwa fauny : flory i zastanawiał się, z jakich powodów organizmy z Galapagos miałyby być bardziej podobne do organizmów południowoamerykańskich niż zamieszkujących wyspy w innych częściach świata. W dodatku mimo podobieństwa między gatunkami z Galapagos i Ameryki Południowej, istniały także między nimi wyraźne różnice. Można było dostrzec je nawet między gadami i ptakami poszczególnych wysp.