Bruzdnice

Bruzdnice są niezwykłymi protistami. Większość z nich jest jednokomórkowa, nieliczne tworzą kolonie. Ich alweole zawierają połączone płytki celulozowe impregnowane krzemianami. Typowa bruzd-nica ma dwie wici. Jedna, zlokalizowana wewnątrz poprzecznej bruzdy w strefie równikowej, owija się wokół komórki, podczas gdy druga leży w bruździe podłużnej i wystaje poza komórkę. Obie wprawiają bruzdnicę w ruch przypominający wirowanie bąka. Stąd właśnie pochodzi nazwa bruzdnic. Wiele morskich bruzdnic wykazuje bioluminescencję. Większość bruzdnic jest zdolna do fotosyntezy i zawiera chlorofil a i c oraz karotenoidy, m.in. żółtobrązową fukoksantynę. Pozostałe są bezbarwne, a część z nich żywi się innymi mikroorganizmami. Bruzdnice zwykle gromadzą tłuszcze lub polisacharydy jako rezerwę energii. Wśród bruzdnic jest wiele endosymbiontów żyjących w ciele morskich bezkręgowców, takich jak mięczaki i parzydełkowce. Te symbiotyczne bruzdnicę, zwane zooksantellami, nie mają płytek celulozowych ani wici. Są zdolne do fotosyntezy i dostarczają węglowodanów swoim bezkręgowym partnerom. Przyczyniają się również w znacznej mierze do tworzenia materii organicznej raf koralowych. Inne endosym-biotyczne bruzdnicę, niemające barwników, są pasożytami, żyjącymi kosztem swoich gospodarzy. Bruzdnice rozmnażają się głównie bezpłciowo przez podział, tylko nieliczne płciowo. Zasadniczą ich cechą jest to, że chromosomy w jądrze komórkowym są stale w postaci skondensowanej. Podczas mitozy i mejozy osłonka jądrowa nie rozpada się, a wrzeciono podziałowe formuje się poza jądrem.
Pracownicy z Ukrainy ottoschule.pl/kursy-jezyka-niemieckiego/grupowe/dla-mlodziezy-i-egzaminacyjne.html ale gotówka do 1000 zł za darmo na www.pozyczkabez.pl